donderdag 5 mei 2016

Soep met bamboe en veganistische kebab

Het is maar een kleine stap van Parijs naar Tokyo.
Om precies te zijn: in de Rue Mazarine, naast de Seine,  stap je binnen bij Kodawari Ramen en wordt je verwelkomd met een luidkeels 'Irasshaimase'!
En het is een belevenis, alsof je een Japanse stad binnenloopt, met een straat, met lampionnen en bamboe, en met een winkeltje hier en een winkeltje daar.
Maar Kodawari Ramen is een restaurant, een gloednieuw restaurant, met natuurlijk de befaamde noodle-soep, waar je veel en goed kan eten voor een zeer schappelijke prijs.
Oke, het is hier gezellig dus kan nogal eens rumoerig worden. Maar dat is het in Tokyo ook wel eens, toch?
En als je in Parijs fastfood met hipsters wilt combineren, ga dan eens langs bij het ook al gloednieuwe Super Vegan, aan de noordwest kant van Parijs: kebab, burgers en tajine, maar dan allemaal zonder vlees of dierlijke producten. En ook al voor een superprijs.
___

7 EURO: kost de 'super kebab avec frites' bij Super Vegan - en erna kan je uren zonder eten voort.
12 EURO: kost de 'jidori shio soba' bij Kodawari Ramen, de noodle soep met onder meer kip en bamboe.
___

Kodawari Ramen
29 Rue Mazarine
Super Vegan 
12 Rue Berzelius



maandag 2 mei 2016

De beroemdste concertzaal

Je hebt van die mythische concertzalen die iedereen kent en het meer dan 120 jaar oude (en vaak verbouwde) L'Olympia, vlakbij Place de la Madeleine, is er zo één.
Alle artiesten dromen ervan hier ooit op het podium te staan en alle artiesten die wereldster zijn, hebben er ook gestaan, van Jacques Brel die er in 1966 zijn afscheidsconcert gaf, via Edith Piaf en Barbara en de Rolling Stones en Black Sabbath, tot de Eagles of Death Metal die er in 2016 optraden na de bloedige aanslagen van 13/11.
Afijn, wie die geschiedenis eens aan zich voorbij wil laten trekken en wie eens achter de schermen wil kijken, kan er nu naar binnen, want in het complex is een tentoonstelling ingericht over de geschiedenis van L'Olympia. Met foto's, video's, kledingstukken en rekwisieten.
___

VERRASSEND 1: L'Olympia bood ook ooit een podium aan circusacts, was een "music hall" en deed dienst als bioscoop.
VERRASSEND 2: De hoofdzaal van L'Olympia met 2000 plaatsen is helemaal niet zo spectaculair als de mythische naam doet vermoeden.
___

L'Olympia. Hier, aujourd'hui, demain
Tot 15 juni
28 Boulevard des Capucines

vrijdag 22 april 2016

De leukste, lekkerste minuscule coffee bar

Op het eerste oog is het klein en onopvallend.
Maar in werkelijkheid is het, euh, klein en supergoed.
Ten Belles is misschien wel de leukste en lekkerste minuscule "coffee bar" van Parijs, net naast Canal Saint-Martin.
En niet alleen omdat het er leuk uitziet en altijd gezellig is en 's morgens vroeg al zo lekker ruikt, en ook niet alleen omdat eigenaar Thomas Lehoux (opgeleid in Australië) zijn eigen koffiebonen brandt, maar mede omdat je hier ook geweldige scones, sandwiches en salades (en nog veel meer) eet.
Bij Ten Belles schuif je aan voor ontbijt of lunch, voor koffie, thee of tussendoortje, en je wordt nooit teleurgesteld (nou, misschien wel door de wachtrij van mensen die ook iets willen bestellen).
___

GOED: Ten Belles ontvangt ook tijdelijke gasten: speciale koffiebonen die bij uitzondering gebruikt worden.
FOUT: Om 17 uur gaan de deuren al dicht.
___

Ten Belles
10 Rue de la Grange aux Belles

woensdag 20 april 2016

Smaragden en flacons

Ja, ja, ik weet het: Parijs is de stad van de luxe.
Mode, parfum, noem maar op.
Maar in plaats van nou alweer de Avenue Montaigne af te lopen of de Bon Marché af te struinen, kan je je in Parijs ook verdiepen in de luxematerie, èn achter de schermen kijken.
Van Cleef & Arpels bijvoorbeeld heeft in Parijs zijn eigen ‘school’, gelegen aan het epicentrum van luxe: Place Vendôme, waar cursussen worden georganiseerd en waar één keer per maand lezingen worden gegeven over sieraden en edelstenen.
Deze week is het weer zo ver: een avond lang wordt er gepraat over de smaragden uit de legendarische Muzo-vallei in Colombia.
Schitterend.
En dan is er natuurlijk het nieuwe parfummuseum, van Fragonard, vlakbij Opéra Garnier.
Zalig.
Het museum zelf (foto) krijgt al volop lovende kritieken, vanwege de historische en mondiale reis die je er met je neus maakt, maar het parfumhuis bestaat dit jaar ook nog eens 90 jaar – en dat was aanleiding voor een ook al fraaie expositie: over een familiebedrijf dat geuren verkoopt.
Met flacons, met schilderijen en foto’s, met geparfumeerde handschoenen en met natuurlijk héél veel om te ruiken.
___

HELAAS: De avond over smaragden kost 60 euro entree.
HEEL GOED: De toegang tot het parfummuseum is gratis.
___

L’École Van Cleef & Arpels
31 Rue Danielle Casanova
Musée du Parfum
3-5 Square de l’Opéra Louis Jouvet
’90 ans de parfum’, nog tot 31 oktober

maandag 18 april 2016

Kunstenaars, werk in uitvoering

Het meer dan 100 jaar oude Petit Palais, tussen de Champs-Élysées en de Seine, heeft een mooie tentoonstelling ingericht.
Over kunst, maar vooral over de schepping.
Ik bedoel: over hoe de kunstenaar aan het werk is.
Meer dan 400 foto's zijn tentoongesteld waarop je kunstenaars ziet die aan het werk zijn.
Van Picasso tot Koons en van Matisse tot Zadkine.
De artiest achter een ezel, in zijn/haar atelier. Dat is mooi en intiem.
Fotograaf Willy Maywald legde Giacometti vast (foto), 80 jaar geleden, in diens atelier in Montparnasse. 
___

TOULOISE-LAUTREC: is te zien hoe hij, zittend op een krukje, Au Mouli Rouge, La Danse, schildert in 1895.
CLAUDE MONET: is gefotografeerd rond 1920, staand in zijn huis in Giverny met in zijn hand een enorm palet en staand voor een doek dat al beschilderd is met bloemen.
___

Petit Palais, Dans l'atelier
Tot 17 juli

woensdag 13 april 2016

De tips van Zoé Félix

Actrice Zoé Félix is op en top Parisienne: ze woont hier (achter Bastille), werkt hier (nu in Théâtre Tristan Bernard) en ze gaat hier uit.
In Le Parisien vertelde ze over haar favoriete adressen in Parijs.
Hardlopen doet ze het liefst op die hoge spoorbaan waarvan een lang uitgestrekt park is gemaakt, met uitzicht over de stad: de 4,5 kilometer lange Coulée Verte, startend bij Bastille.
Haar geheime kledingadres: Alternatives, in de Marais, met tweedehands en vintage kleren. Maar dan dure merken tegen goede prijzen.
Haar vaste ‘eenvoudige’ eetadres: het klassieke Le Square Trousseau, achter Bastille, vlakbij haar huis, en bijna 100 jaar oud als traditionele brasserie.
Iets ‘minder eenvoudig’ eten en drinken met vrienden: Hôtel Providence, gebouwd in 1854 in noordoost Parijs, luxueus, klassiek-eigentijds, èn met bar en terras.
___

GEHEIM: Wat Zoé Félix niet vertelde in Le Parisien is dat ze met haar partner ook zelf een bar uitbaat, Le Rosie, naast de Sacre Coeur.
DEELS GEHEIM: Voor werkafspraken meldt Félix zich meestal in café-restaurant Le Fumoir, naast het Louvre: volgens haar ‘sober en elegant’, volgens ingewijden ‘hèt’ flirt-adres van Parijs.
___

maandag 4 april 2016

Een culinaire topwijnbar

Pas drie maanden open, piepklein, een bar en wat krukken, fantastische wijnen, super lekkere hapjes en nu al een stortvloed aan positieve recensies.
Cave Paul Bert, ten oosten van Bastille, is te culinair om een wijnbar te noemen en te klein om een restaurant te noemen. Maar oh, wat eet en drink je hier lekker.
De dagschotel van 15 euro is prima en veelgevraagd, maar bij de tapas laat de Canadese chef Louis-Philippe Riel pas echt zien wat hij in huis heeft. Wij aten een gekookt ei (met truffel) en een wortel (slow roasted) en het was verbluffend.
De wijnen, die staan in lange rijen opgesteld: je zegt wat je lekker vindt, je krijgt een bodempje, je proeft en je kiest.
___

GOED: Topkwaliteit voor zeer betaalbare prijzen.
GRAPPIG: Eigenaar Bertrand Auboyneau heeft nog drie andere restaurants in dezelfde straat.
___

Cave Paul Bert 
16 Rue Paul Bert

vrijdag 1 april 2016

Een appartement als hotel

Daar sta je dan, voor "jouw" indrukwekkende massieve houten deur, voor "jouw" appartement aan de Boulevard Saint-Germain.
Je loopt de trap op langs de buren, doet "jouw" sleutel in "jouw" deur en staat in "jouw" appartement, met woonkamer, slaapkamer, luxe keuken en badkamer.
Zo voelt het natuurlijk bij elke airbnb, maar in dit geval kan je bij dit appartement in Parijs alle service bestellen die hoort bij een hotel: van een extra deken tot champagne en van advies over het theater tot iemand die je bed even op komt maken.
De conciërge is 24 uur per dag bereikbaar.
En: het is altijd schoon en vertrouwd.
Het heet Sweet Inn, het heeft  70 appartementen-met-de-service-van-een-hotel in Parijs, de prijzen verschillen van 110 euro (studio in de Marais) tot 1500 euro (5 slaapkamers bij de Arc de Triomphe) en ja: het is leuk.
___

GOED: De appartementen zitten alleen maar op toplocaties, dus denk in Parijs bijvoorbeeld aan de Marais, Palais Royal, het Louvre, de Champs-Élysées en Saint-Germain des Prés.
BETER: We mochten ook die tegenover het Louvre bezoeken, waar je voor 180 euro per nacht slaapt met een fenomenaal uitzicht op het museum en de Seine.
___


donderdag 24 maart 2016

Een thuis voor Dufy, Cézanne en Renoir

Je moet er even een stukje voor omlopen, naar de noordkant van Parijs gaan, en wat kleine straatjes doorlopen, maar dan krijg je ook wat.
Een prachtig hek, een binnenplaats, mooie gebouwen, tientallen ateliers en vooral: geschiedenis.
De Villa des Arts, vlak naast de begraafplaats Montmartre, is een juweeltje.
Het complex van drie gebouwen werd zo'n 125 jaar geleden aangelegd en groeide uit tot een 'thuis' voor legendarische kunstenaars.
Ooit woonden en werkten hier schilders als Raoul Dufy, Paul Cézanne en Auguste Renoir.
Paul Verlaine kwam hier poseren voor Eugène Carrière, Picasso en Dalí hoorden bij de bezoekers.
En nu zijn de gebouwen nog steeds een 'thuis' voor kunstenaars: fotografen, architecten, musici en vele anderen - omdat de gemeente een paar jaar geleden zo wijs was de Villa des Arts op te kopen en een projectontwikkelaar buiten de deur te houden.
___

GOED: De Villa is een officieel monument, wordt gebruikt door kunstenaars, en blijft daardoor behouden als erfgoed.
FOUT: De toegang is eigenlijk verboden, maar tijdens open monumentendagen is publiek welkom en soms staat het hek op een kier, dus: wie niet waagt die niet wint...
___

Villa des Arts
15 Rue Hégésippe-Moreau

maandag 21 maart 2016

Alle culifans naar de Rue du Nil!

We moeten het toch echt weer eens hebben over de Rue du Nil.
Ooit een aggenebbis-straatje met alleen maar textielopslag tussen twee drukke wijken, Les Halles en Grands Boulevards, maar inmiddels een soort mini-walhalla voor culifans met eten en drinken in kleine charmante zaakjes.
Een foodie hangout, heet het al in de Amerikaanse pers.
Verspreid over 70 meter vind je een bakker, een Thais restaurant, een wijnzaak, een slagerij, (nog één) Afrikaanse stoffenzaak, een viswinkel, een groenteboer, een koffiebar en dan natuurlijk vier Frenchies.
Jazeker, het imperium van topkok Gregory Marchand dijt uit! 
Het begon met het Frenchie-restaurant (topklasse), toen kwam de Frenchie-wijnbar (geweldig), daarna de Frenchie-to-go (goed en gezellig) en nu is er dus ook de Frenchie Cave (wijnwinkel en óók betaalbaar).
___

DE RUE DU NIL: is inderdaad vernoemd naar de Nijl en bestaat al sinds 1590.
FRENCHIE NUMMER 5: is er nu ook, maar dan in Londen, waar Marchand vroeger werkte in het Mandarin Oriental en Fifteen.
___