woensdag 15 april 2015

Een kreeft voor 25 euro

Vier jongens uit Parijs gingen naar New York, liepen op de Chelsea Market, zagen daar hoe je óók vis kan bereiden en verkopen en eten en ze dachten: waarom gebeurt dat niet bij ons?
,,In Parijs is kreeft altijd superduur en omringd met allemaal poespas. Maar dat hoeft helemaal niet, zagen we in New York’’, vertelt Vivien Mathieu.
Dus besloot hij met z’n drie vrienden om het anders te doen.
En toen was er Les Pinces. Middenin de Marais.
Een restaurant waar je kreeft eet zoals je nog nooit kreeft at in Parijs.
Het is allereerst simpel. Je eet er een complete kreeft of je eet er een lobster roll. Voor degenen die mee moeten met de kreeftliefhebbers staat rundvlees op de kaart. Meer hoofdgerechten dan deze drie zijn er niet.
En de kreeft is - niet overdreven - superlekker.
Twee: het is goed betaalbaar. Je betaalt er 25 euro voor alle drie de hoofdgerechten. Punt uit.
Tot slot: het is er gezellig. Goeie sfeer, aardig personeel, lekkere muziek.
Oh ja, in de kelder is een aquarium. Als je door het raampje kijkt zie je een paar honderd verse kreeften zwemmen. Die komen uit Canada, de Verenigde Staten of Bretagne.
Drie keer per week vers.
___

BRAZILIAN FLIPPER: is de geweldige naam van een van de cocktails die je hier kan bestellen. Er is ook bier: uit Parijs en uit de VS.
RESERVEREN: kan niet, behalve als je met 6 man of meer komt. Oplossing: tussen 19 en 19:30 is er meestal nog plaats, daarna is het aanschuiven in de rij.
___

Les Pinces 
29 Rue du Bourg Tibourg

zondag 12 april 2015

Home, hoog en mooi

Al jaren woedt er strijd in Parijs: hoogbouw of niet?
De tegenstanders hebben het tot nu toe altijd gewonnen.
In de Franse hoofdstad gelden strenge regels, de skyline van de stad mag niet verstoord worden, dus verrijst er niet één gebouw dat met z'n kop boven het maaiveld uitsteekt.
Maar daar komt nu héél voorzichtig verandering in.
Voor het eerst in 50 jaar is in Parijs weer eens een gebouw verrezen dat naar de 50 meter hoogte neigt.
Het heet Home, het bestaat uit twee woontorens, het staat aan de zuidoostelijke rand van de stad, het heeft een opvallende aluminium gevelbekleding en het ziet er uit alsof de appartementen zigzaggend op elkaar zijn gestapeld.
___

HET HOOGST: is de toren van 16 etages, waarin 92 woningen komen voor huurders met lage inkomens.
HET LAAGST: is de toren van 13 etages, waarin 96 koopwoningen komen met prijzen van ruim 10.000 euro per vierkante meter.
HET MIDDEN: is de centrale ingang voor zowel de huurders als de kopers.
___

Home
Hoek Avenue de France en 
Rue Alice Domon et Léonie Duquet

donderdag 9 april 2015

Gerst, hop en mout

Het is niet meer te missen in Parijs: bier!
Maar dan wel van het allerbeste soort.
Vorig jaar nam het aantal ambachtelijke kleine brouwerijen in Frankrijk met 13 procent toe - en die trend zie je terug in Parijs.
Ook hier verrijzen de laatste jaren kleine brouwerijen. Bieren met bijzondere smaken zijn in de mode, en als je in Parijs woont en je wilt je onderscheiden aan de bar, dan bestel je een Inseine!
Het allerleukste adres om zelf eens de proef op de som te nemen is La Fine Mousse: de best gesorteerde bierbar van Parijs (foto), waar het altijd druk is, waar je ze ook bierproeverijen organiseren, waar ze ook een restaurant met gerechten met bijpassende bieren hebben en waar ze - en dat is het belangrijkste - héél lekker en héél veel ambachtelijk bier hebben.
Wie liever thuis drinkt: vlakbij bij Centre Pompidou ligt de best gesorteerde bierwinkel van Parijs: La Cave à Bulles. Ook hier alleen maar (vooral Frans) ambachtelijk bier èn personeel dat echt alles weet van elk flesje dat je hier vindt.
Het productieproces is ook te zien in Parijs: in de buurt van Gare du Nord vind je de minibrouwerij Goutte d'Or. Twee jaar open, jonge initiatiefnemers, en een enorm succes. Je mag er rondkijken op donderdag en vrijdag (17-19 uur) en zaterdag (14-19 uur).
Een must see zijn natuurlijk ook de Frog Pubs, overal in Parijs te vinden. Ze brouwen zelf hun bieren, geven daar de meest fantastische namen aan (Ba Ba Boom!) en ze zijn nog heel lekker ook! Mijn favoriete Frog Pub: die bij Place de la Bastille.
___

LEUK: Parisiennes die bier drinken hebben zich verenigd in de Club des Buveuses de Bière à Talons Aiguilles!
LEUKER: Bij La Cave à Bulles kan je ook een mini-kit kopen om zelf thuis bier te brouwen.
___

La Fine Mousse
6 Avenue Jean Aicard
La Cave à Bulles
45 Rue Quincampoix
Brasserie Goutte d'Or
28 Rue de la Goutte d'Or
Frog Revolution
9 Rue de la Bastille

Foto: Nikolai Jakobsen

maandag 6 april 2015

Een voorjaar vol kunst

Het is opvallend hoeveel leuke, interessante en mooie tentoonstellingen er dezer dagen allemaal te zien zijn in Parijs. En allemaal tegelijk.
De topper - die van Velázquez - noemden we al. Maar er is nog véél meer.
- In het Grand Palais kan je alles zien van ontwerper Jean Paul Gaultier (foto). Van haute couture tot videoclips. Tot 3 augustus.
- In de Fondation Louis Vuitton is iets ongelooflijks te zien: ruim 60 van de beroemdste moderne kunstwerken staan daar uitgestald, van De Schreeuw van Munch tot La Danse van Matisse - en verder ook nog werk van Bacon, Picasso, Rothko, Giacometti en noem maar op. Tot 6 juli.
- Voor de liefhebbers van Shaun het Schaap: het geweldige productiebedrijf Aardman laat in het Musée Art Ludique zien waarom het zo goed is in wat het doet en waarom Wallace en Gromit in de geschiedenisboeken der kleikunst moeten worden bijgeschreven. Tot 30 augustus.
- Het is 120 jaar geleden dat Auguste en Louis Lumière hun eerste filmbeelden registreerden en dat wordt gevierd met een geweldige expositie in het Grand Palais. Tot 14 juni.
-   Voor de liefhebbers van design: stijlicoon Lidewij Edelkoort stelde een tentoonstelling samen uit de collectie van het Centre National des Arts Plastiques, met tassen, verlichting, meubilair, stoffen en nog veel meer. Tot 16 augustus.
- Tot slot, want net buiten Parijs maar wel op toelaatbare afstand: het universum van Harry Potter staat uitgestald in de Cité du Cinéma, in Saint Dénis, het filmcomplex van Luc Besson. Tot 6 september.
___

VIDEO'S: Van de expositie van Gaultier, vind je hier.
DE TEST: Over je eigen design-kennis en -stijl, vind je hier.
___

donderdag 2 april 2015

Een straatje, kunst en een koepel

Ik kan er kort over zijn, hoor: de Rue de Seine is gewoon een prachtige straat.
Aan het begin is er drukte. Cafés, restaurants, nog een enkele modewinkel, en natuurlijk de Bar du Marché (Shaka Ponk!) en Hôtel Louisiane (Sartre en De Beauvoir!).
Maar als je verder loopt, verandert er iets.
Het wordt stiller en mooier.
Op nummer 42 vind je de aller- aller- allerkleinste kunstgalerie van Parijs: Galerie Laurent de Puybaudet. De gevel herinnert aan de geschiedenis: ooit (vanaf 1853) zat hier een lijstenmaker, Maison d'Angleterre.
Iets verderop nog een laatste café, het terecht beroemde La Palette. Daarna loop je nog langs de kunstboeken van Fischbacher (nr. 33) en de Galerie Rauchfeld (nr. 12 met twee balkontuinen op het dak).
En dan is er nog één uitstapje mogelijk voor de finale: linksaf, de Rue des Beaux Arts in, met een mooi binnenplaatsje op nr. 3bis en het favoriete hotel van Kate Moss op nr. 13.
Daarna wordt het ècht stil in de Rue de Seine. Vrijwel geen auto's meer, steeds minder mensen, fraaie gevels, houten poorten en uiteindelijk alleen nog wat rokende, pratende en lezende mensen onder de bomen in het plantsoen Square Gabriel Pierné.
En toen gebeurde het. Ik stond ineens oog in oog met een immens en prachtig gebouw met een letterlijk schitterende koepel (foto). En omdat ik zo was opgegaan in de Rue de Seine, had ik geen idee meer wat dat overweldigende gebouw was. Het voelde heel even alsof ik verdwaald was in mijn eigen stad.
Ik liep een minuscuul poortje door en de droom was meteen verbroken: overal liepen weer mensen, auto's reden toeterend voorbij, toeristen kochten souvenirs en voor me lag de Seine.
___

HET GEBOUW: was het ruim 200 jaar oude hyper-prestigieuze wetenschappelijke Institut de France, dat er van de voorkant dus héél anders uitziet dan van de achterkant.
ER TEGENOVER: lag de 'slotjesbrug' waar langzaam maar zeker alle hekwerken worden dichtgetimmerd met houten platen voor ze uiteindelijk allemaal worden verwijderd.
___

dinsdag 31 maart 2015

De roze verjaardag van een warenhuis

Als je jarig bent mag je een feestje geven en als je 150 wordt mag je zeker de vlag uitsteken.
Dus dat is wat warenhuis Printemps doet.
In het jaar 1865 werd de winkel geopend met de leus dat de koopwaar 'nieuw, vers en mooi' was, net als de lente. Vandaar dus de naam Printemps.
En in de inmiddels enorme winkel is het nu - gedurende het jaar 2015 - dus feest.
De voorgevel heeft een vrouwelijk roze gebloemd uiterlijk gekregen.
Kunstenaars mochten de etalages inrichten.
Overal zijn feestelijke hapjes te krijgen, variërend van chocolade tot de Manhattan hotdog.
Binnen worden kooklessen gegeven en op het dak worden fotosessies georganiseerd.
___

GOED: 400 merken hebben in totaal 1000 nieuwe en exclusieve producten gemaakt voor de verjaardag van Printemps, die alleen in de winkel te koop zijn, variërend van rokjes tot tassen en van pannen tot zakmessen (Voor degenen die niet in de buurt wonen, de producten zijn deels ook online te koop: hier).
FOUT: Iemand heeft bedacht dat bij een verjaardag ook een mascotte hoort, en dat die er dan uit moet zijn als een Teletubbie bij wie bloemen uit zijn/haar hoofd groeien, en die dan 4 meter hoog voor de winkel moet worden neergezet, midden op de Boulevard Haussmann. Dat was echt niet nodig.
___

Printemps
64 Boulevard Haussmann

zondag 29 maart 2015

Een duivels etentje

De Pont Alexandre, volgens velen de mooiste brug van Parijs, werd gebouwd tussen 1897 en 1900.
Destijds liepen daar de bezoekers over, uit de trein stappend op Gare d'Orsay en lopend naar het Petit Palais en het Grand Palais, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling.
Afijn: die brug ligt nog steeds prachtig te schitteren over de Seine.
Maar eronder is nu iets nieuws gebeurd.
Twee ondernemers lieten er een restaurant bouwen in de geest van die Wereldtentoonstelling van 1900.
Faust.
Een brasserie zoals die er ruim 100 jaar geleden moeten hebben uitgezien, maar dan dus letterlijk onder de brug.
Je zit hier met je vork en mes tussen de indrukwekkende halfronde muren die de brug ondersteunen.
Je eet tussen lantaarnpalen zoals die destijds op de kades stonden.  
De tegels op de vloer, het plafond, het metaal: het is allemaal gebaseerd op het Parijs van rond 1900.
Soms een beetje spooky, soms erg sfeervol.
Bijzaak nummer 1: je hoort of voelt geen enkele auto boven je hoofd voorbij rijden.
Bijzaak nummer 2: vanaf je tafel kan je (soms) het water van de Seine zien schitteren en word je (soms) fel in het licht gezet door voorbij varende rondvaartboten.
___

OH JA: In de keuken staat Christophe Langrée, die in zijn vorige twee restaurants een Michelinster kreeg en ook al de huiskok was van twee Franse premiers.
DUS: Het eten dat hij ons voortoverde was van prima kwaliteit.
MAAR: Om nou bij de kreeft en de vis die we aten nul tot bijna niets aan bijgerechten te serveren, dat vonden we wat zuinigjes.
___

Faust
Pont Alexandre III, Port des Invalides
Maandag gesloten

woensdag 25 maart 2015

De ogen van Velázquez

Het witte kraagje staat er een beetje vreemd bij.
De lange haren zijn op sommige plekken wat vaag.
Maar wat maakt het uit?
Het gaat om dat gezicht, zo prachtig en verfijnd geschilderd.
En dan vooral die ogen. De man kijkt je vanaf het doek aan, indringend en met zulke levendige ogen dat je het gevoel hebt dat je heel even in zijn ziel kunt kijken.
Dát is de kunst van Diego Velázquez, dát is de reden dat Manet hem 'de schilder der schilders noemde' en dát is de reden dat je naar de tentoonstelling van de Spanjaard moet gaan die nu is te zien in het Grand Palais in Parijs.
___

HET PORTRET: heet Portrait d'Homme, is vrijwel zeker een zelfportret, en werd geschilderd in 1634-1635.
DE EXPOSITIE: is de eerste grote overzichtstentoonstelling ooit gewijd in Parijs aan het werk van Velázquez.
___

Velázquez
Tot 13 juli, Grand Palais

maandag 23 maart 2015

Een 125 jaar oude leeszaal

De deuren zijn weer open, de leestafels zijn weer bezet, de boeken worden weer doorgebladerd en het geroezemoes van studenten en wetenschappers is weer terug.
De bibliotheek van het stadhuis van Parijs is weer toegankelijk!
Na de aanslagen in januari gingen de deuren op slot, in het kader van de anti-terreurmaatregelen.
(Vraag me niet waarom je het lezen van boeken moet stoppen in de strijd tegen terreur, maar zo was het nou eenmaal).
En nu, ruim twee maanden na dato, is de bibliotheek weer open.
Althans, voor de mensen met de speciale bibliotheekpas.
Het gewone publiek moet nog even wachten, maar mag op korte termijn ook weer binnen om die overweldigend mooie, eind 19e eeuwse, 600 m2 grote en 9,60 meter hoge leeszaal van architect Édouard Deperthes te bewonderen.
___

600.000: boeken zijn er te vinden in de stadsbibliotheek.
10.000: foto's liggen er in speciale kasten.
7.000: tijdschriften zijn er opgeslagen.
2.270: historische manuscripten telt het pand.
___

La bibliothèque de l'Hôtel de Ville
Hôtel de Ville
5 Rue Lobau

donderdag 19 maart 2015

Een wereldberoemd onbekend hotel

Er is iets vreemds aan de hand met Le Claridge.
Het is wereldberoemd maar niemand kent het.
Het is een hotel, maar ook weer niet.
Het ligt aan de drukste straat van Parijs, maar je ziet het bijna niet.
Le Claridge, aan de Champs-Élysées, is een vijf-sterren-'résidence hôtelière. Oftewel: je huurt er geen kamer maar een appartement met keuken en daar krijg je dan de service van een hotel bij.
Het heeft 110 luxe suites, maar discretie is het motto: aan de Champs-Élysées vind je maar één kleine toegangsdeur, waardoor je er onopgemerkt aan voorbij kan lopen.
Het werd 101 jaar geleden gebouwd.
Sterren als Edith Piaf, Ray Charles en Ella Fitzgerald streken er neer, Simenon gebruikte het als inspiratiebron voor zijn Hôtel Majestic, Colette woonde er, Ernest Hemingway en Ezra Pound kwamen er voor de bar (die er niet meer is) en Marlène Dietrich trof er haar minnaar (die er ook niet meer is).
Inmiddels is het complete gebouw prachtig gerenoveerd, ademt het nog altijd luxe, zijn de kamers chique ingericht en zijn er nog altijd Franse sterren die er semi continu een appartement hebben als pied-à-terre.
De suites zijn 35 m2 tot 170 m2 (dat is de 'Suite Présidentielle du Pacha de Marrakech', met drie kamers) en de prijzen variëren van 270 tot 3800 euro.
___

STILTE: Wie die ene kleine deur binnenloopt, de trap opgaat en de lobby binnenkomt, stapt ook een andere wereld binnen. Le Clardige heeft geen bar of restaurant: het is hier rustig en héél stil.
DRUKTE: Wie diezelfde weg andersom aflegt, stapt de deur uit en staat dan plotseling, stappend uit de stilte, in het hart van Parijs, tussen winkelend publiek, halverwege de Arc de Triomphe en Place de la Concorde. 
___

Fraser Suites Le Claridge Champs-Élysées
74 Avenue des Champs-Élysées